Lis 14

Co, oprócz utraty zaufania i nieobecności w pracy, może uzasadniać wypowiedzenie umowy o pracę?

Nienależyte wykonywanie obowiązków pracowniczych

Utrata zaufania i usprawiedliwiona długotrwała nieobecność w pracy są przyczynami wypowiedzenia umowy o pracę, na którą pracodawcy powołują się bardzo często. Do innych przyczyn należy niewykonywanie lub nienależyte wykonywanie obowiązków pracowniczych, bez względu na to czy postępowanie pracownika jest zawinione czy też nie (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 sierpnia 2007 r., I PK 79/07, M.P.Pr. 2007/12/65).

Naruszenie dyscypliny pracy

Ponadto taką przyczyną jest naruszenie dyscypliny pracy. W wyroku z dnia 5 lutego 1998r. Sąd Najwyższy stwierdził, że „uzasadnione jest wypowiedzenie umowy o pracę na czas nie określony dokonane pracownikowi, który narusza dyscyplinę pracy i pomaga firmie konkurencyjnej.” Podstawą wypowiedzenia umowy o pracę może być również odmowa podpisania umowy o zakazie konkurencji (wyrok Sadu Najwyższego z dnia 23 września 2003, I PK 411/02, OSNP 2004/18/316), jak i podjęcie działalności konkurencyjnej wobec działalności pracodawcy ( wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1 lipca 1998 r. I PKN 218/98, OSNP 1999/15/480).

Wypowiedzenie zwykłym sposobem rozwiązania umowy o pracę, ale musi być uzasadnione

Obecnie w orzecznictwie dominuje pogląd, że wypowiedzenie umowy o pracę jest zwykłym sposobem rozstania się z pracownikiem, a pracodawca ze względu na dążenie do realizacji swoich zadań, może rozstać się z pracownikiem. Jednak ocena zasadności wypowiedzenia powinna być zawsze dokonywana zarówno przy uwzględnieniu cech pracownika związanych z wykonywaną pracą, jaki i słusznych interesów pracodawcy (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 października 1996 r. I PRN 69/96, OSNAPiUS 1997/10/163).

Olga Borkowska